Uniwersytet to MY - między bilansem 2025 a odpowiedzialnością 2026

Zakończenie roku 2025 to okazja do podziękowania całej wspólnocie Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu za wspólną pracę, zaangażowanie i odpowiedzialność w realizacji celów Uczelni.

Początek nowego roku przynosi natomiast czas refleksji oraz planowania kolejnych działań.

Zapraszamy do lektury podsumowania minionego roku oraz zapowiedzi najważniejszych wyzwań i kierunków rozwoju Uniwersytetu w 2026 roku, przedstawionych przez JM Rektora prof. dra hab. Zbigniewa Krasińskiego.

Krok w przyszłość

Rok 2025 był dla Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu czasem intensywnej pracy, ważnych decyzji i konsekwentnego budowania przyszłości. Patrząc z dzisiejszej perspektywy, mogę z przekonaniem powiedzieć: był to rok, w którym wiele spraw nabrało realnego kształtu – nie tylko w dokumentach i strategiach, ale przede wszystkim w codziennym funkcjonowaniu naszej uczelni.

Od początku tej kadencji podkreślam, że uniwersytet oparty na wartościach to nie hasło, lecz zobowiązanie. Fraza „Uniwersytet to MY”  – płynnie z hasła wyborczego stała się realną wartością i realizowana jest w 2025 roku w nauce, dydaktyce, organizacji pracy oraz w relacjach wewnątrz wspólnoty akademickiej. Partycypacyjny styl zarządzania, rzeczywista rola dziekanów, prorektorów i zespołów eksperckich przyniosły wymierne efekty.

Jednym z nich jest skuteczne pozyskiwanie środków zewnętrznych. W ciągu ostatniego roku udało się zdobyć ponad 670 milionów złotych na rozwój infrastruktury klinicznej i badawczej. To środki, które już dziś przekładają się na konkretne inwestycje: rozbudowę Centralnego Zintegrowanego Szpitala Klinicznego, rozwój onkologii w ramach projektu OnkoPlus, inwestycje KPO w obszarze kardiologii, onkologii i zaplecza dydaktycznego UMP. Warto podkreślić, że zaledwie w ciągu jednego roku udało się zabezpieczyć finansowanie dla kolejnych modułów szpitalnych – ambulatoryjnego i psychiatrycznego – co jeszcze niedawno wydawało się ogromnym wyzwaniem. Równie ważne dla akademickiej onkologii i kompleksowości leczenia nowotworów są środki na budowę radioterapii.

Nasza misja

Rok 2025 był także czasem realnego wzmocnienia nauki na UMP. Rekordowy budżet na działalność naukową w ostatnim roku ewaluacji, systemowe uporządkowanie sprawozdawczości, wsparcie procesów grantowych oraz rozwój Centrum Medycyny Doświadczalnej przełożyły się na wysoką aktywność badawczą. W ciągu roku zdobyliśmy 68 grantów krajowych i międzynarodowych o łącznej wartości przekraczającej 100 mln zł. Szczególnie cieszy mnie rosnąca aktywność młodych naukowców i wielkie sukcesy grantowe społeczności Wydziału Farmaceutycznego, który staje się liderem badań na naszym Uniwersytecie.  W dydaktyce konsekwentnie stawialiśmy na jakość i nowoczesność. Program TOP Dydaktyk, rozwój mikropoświadczeń, tutoringu, nowe zasady organizacji zajęć oraz zmiany w procedurach dyplomowania to elementy szerszego procesu, którego celem jest lepsze dopasowanie kształcenia do realnych efektów uczenia się. Równolegle rozwijaliśmy ofertę studiów podyplomowych i kursów specjalizacyjnych – dziś z dumą możemy podkreślić, że jest to największa taka oferta wśród uczelni medycznych w Polsce, generująca stabilne przychody i wzmacniająca pozycję UMP jako lidera kształcenia ustawicznego.

Student w centrum

Rok 2025 przyniósł równie istotne działania ukierunkowane na potrzeby studentów w wielu wymiarach. Uruchomienie Centrum Adaptacji i Wsparcia Psychicznego PORT, rozpoczęcie programu ograniczającego zjawisko drop-outu, rozwój wsparcia psychologicznego oraz działań na rzecz bezpieczeństwa to odpowiedź na codzienne potrzeby młodych ludzi funkcjonujących w coraz bardziej wymagającym świecie.

Uniwersytet, który tworzymy, nie może dziś być wyłącznie miejscem przekazywania wiedzy. Musi być także przestrzenią wsparcia, rozmowy i budowania odporności psychicznej. Jednocześnie nie zapominamy o inwestycjach ważnych dla codziennego życia studentów. Już wkrótce oddamy do użytku zmodernizowany Dom Studencki Eskulap – miejsce zaprojektowane na nowo, a co jest ewenementem w skali kraju także przy udziale studentów. Jak żaden inny w Poznaniu – i chyba nieliczne w Polsce – nasz kampus UMP pozostaje wyjątkowy: położony w centrum miasta, z nowoczesnymi obiektami dydaktycznymi, bliskością bazy szpitali klinicznych i akademików tworzy przestrzeń sprzyjającą nauce, rozwojowi i realizacji pasji. Można powiedzieć – w 100% study-life balance.

Kapitał ludzki – fundament, którego nie da się zastąpić

Rok 2025 był także czasem świadomego inwestowania w kapitał ludzki, bo to on – a nie mury, sprzęt czy algorytmy – stanowi o sile naszego uniwersytetu. Święto Uczelni, które zgromadziło ponad półtora tysiąca uczestników, jubileusz 50-lecia Wydziału Nauk o Zdrowiu, obchody rocznic UMP – wszystkie te wydarzenia miały jeden wspólny mianownik: budowanie wspólnoty. Do celebry i uniwersyteckości dodaliśmy ogromnie ważny trzeci wymiar: chodziło nam o spotkania, rozmowy, poczucie przynależności i dumy z miejsca, które współtworzymy. W świecie przyśpieszenia, fragmentaryczności i pracy rozproszonej takie momenty integracji nabierają szczególnego znaczenia. Uniwersytet to nie tylko struktura organizacyjna – to w ogromnej mierze często niedoceniane relacje, zaufanie i wspólne wartości. Dlatego rozwój kapitału ludzkiego pozostaje jednym z moich priorytetów nie tylko w nadchodzącym roku, ale na całą kadencję.

Nie wierzmy w fake newsy

Rok 2025 udało nam się na uczelni przeżyć prawie bez fake newsów, a o nielicznych, które żyły swoim fakenewsowym życiem, zapomniano bardzo szybko. Chciałbym, aby UMP był wolny od wszechogarniającej nas dezinformacji. Mam jednak świadomość, że w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości informacyjnej coraz częściej mierzymy się z uproszczeniami, półprawdami, a czasem po prostu z nieprawdą. Na naszym uniwersytecie powinniśmy, jako przedstawiciele środowiska nauki, opierać się tylko na prawdzie. Chciałbym z całą mocą podkreślić: nie wszystkie sensacyjne informacje, które krążą w przestrzeni publicznej, mają pokrycie w faktach. Dobrym przykładem są pojawiające się narracje o „likwidacji pracowni”. W otwartej dyskusji z Dziekanami postanowiliśmy uporządkować struktury wydziałów, a tym samym całej uczelni. I prawdą jest, że likwidujemy jednostki, które często od wielu lat nie prowadzą realnej działalności badawczej ani dydaktycznej, które funkcjonują wyłącznie „na papierze”. Robimy to odpowiedzialnie, transparentnie i z poszanowaniem dorobku osób, które faktycznie pracują naukowo. Nie likwidujemy pracowni prowadzących badania, kształcących studentów czy realizujących projekty naukowe. Przeciwnie, ten  porządkujący ruch pozwala nam wzmacniać je, konsolidować i wspierać tam, gdzie widzimy potencjał rozwoju. Porządkowanie struktur nie jest zagrożeniem dla nauki, a wręcz odwrotnie – jest warunkiem jej zdrowego funkcjonowania i właściwego finansowania, a także możliwości rozwoju. Oficjalne dane, precyzyjne informacje finansowe oraz plany uczelni prezentujemy okresowo na radach wydziałów. Dziękuję tym wszystkim, którzy w nich uczestniczą. Wiem jednak, że społeczność akademicka wykracza poza członków rad wydziałów. Dlatego też w lutym br. zaproszę wszystkich zainteresowanych pracowników na spotkanie pt. „Q&A z Rektorem” na platformie Teams. Mam nadzieję, że otwarta komunikacja i prezentacja założeń rozwoju UMP w oparciu o prawdę tylko wzmocni naszą przyszłość i wzajemne zrozumienie oraz spotęguje zaufanie.

Wyzwania roku 2026 – czas odpowiedzialnych decyzji

Rok 2026 będzie dla Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu czasem szczególnej odpowiedzialności. Wchodzimy w etap finalizowania inwestycji i procesów, które rozpoczęliśmy w ostatnich latach, a także podejmowania decyzji, które będą miały długofalowe, wielokierunkowe konsekwencje.

Jednym z kluczowych wyzwań pozostaje ukończenie największych inwestycji infrastrukturalnych. W drugim kwartale 2026 roku planujemy oddanie modułów 3–5 Centralnego Zintegrowanego Szpitala Klinicznego wraz z pawilonem wejściowym. Równolegle musimy zakończyć inwestycje realizowane w ramach KPO – modernizacje Collegium Anatomicum, ZAP-u oraz wspomnianego Domu Studenckiego Eskulap. To projekty prowadzone w obiektach o trudnym stanie technicznym, wymagające prac dodatkowych, których nie dało się przewidzieć na etapie planowania. W konsekwencji koszty inwestycji wzrosły o ponad 22 mln zł, co wymaga od nas jeszcze większej dyscypliny finansowej, bo są one pokrywane ze środków własnych.

Sytuacja finansowa UMP w perspektywie wieloletniej pozostaje stabilna, ale jednocześnie coraz bardziej wymagająca. Skala zobowiązań inwestycyjnych realizowanych ze środków własnych wpływa na bieżący budżet uczelni. W 2025 roku zdecydowaliśmy się na rozwój kadr i odblokowanie niezbędnych etatów. W 2026 roku musimy jednak spowolnić dalszą rozbudowę struktury zatrudnienia i skupić się na stabilizacji. Mimo rosnących kosztów – warto to podkreślić – Ministerstwo Zdrowia nie przewiduje zwiększenia subwencji.

Dlatego tak istotne będą działania zwiększające przychody z naszej aktywności: rozwój studiów anglojęzycznych, zwiększenie limitów na wybranych kierunkach niestacjonarnych (o co już zawnioskowaliśmy do MZ), dalszy rozwój studiów podyplomowych i kursów specjalizacyjnych oraz aktywność w obszarze dużych, międzynarodowych grantów badawczych. To właśnie w nich widzę jeden z najważniejszych motorów i siłę napędową rozwoju Uczelni – naukowego, organizacyjnego i finansowego.

Istotnym wyzwaniem pozostaje także rozwój badań klinicznych i eksperymentów medycznych. W 2026 roku kluczowe będzie rozszerzenie działalności Uniwersyteckiego Centrum Wsparcia Badań Klinicznych (UCWBK) – w zakresie zarówno koordynacji badań prowadzonych w szpitalach klinicznych, jak i wsparcia zespołów badawczych w przygotowaniu projektów grantowych i zarządzaniu badaniami. Jest to tym ważniejsze, że kończymy finansowanie UCWBK ze środków KPO, a jednostka ta musi osiągnąć samobilansowanie.

Nie sposób pominąć wyzwań związanych z dynamicznym rozwojem sztucznej inteligencji. W 2026 roku AI stanie się codziennym narzędziem pracy nauczycieli akademickich, studentów, naukowców i administracji. Naszym celem nie jest bezrefleksyjne wdrażanie technologii, lecz budowanie kompetencji ich świadomego, etycznego i bezpiecznego wykorzystania. Równolegle wzmacniać będziemy cyberbezpieczeństwo – zarówno poprzez rozwiązania systemowe, jak i poprzez szkolenia. Choć część z tych rozwiązań może okazać się na początku nieco „bolesna”, to działania te są niezbędne, bo chronią nasze zasoby (np. dwuetapowe logowanie do poczty elektronicznej).

Nie mniej ważne pozostają kwestie bezpieczeństwa i dobrostanu społeczności akademickiej. Planujemy szkolenia, systemy powiadamiania na kampusach oraz dalszy rozwój działań wspierających równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. Uniwersytet promujący zdrowie to konkretne decyzje i konkretne działania.

Wspólnota jest możliwa

Wszystkie te wyzwania mają jeden wspólny mianownik: kapitał ludzki. Jeszcze raz podkreślę, nie chcemy oszczędzać na ludziach. To kadry stanowią o sile uniwersytetu – ich zaangażowanie, kompetencje i poczucie sensu pracy. Jednakże musimy zrealizować zaplanowane wcześniej inwestycje i zrównoważyć budżet przy braku wzrostu subwencji. Naszym zadaniem jest tworzenie środowiska, w którym można się rozwijać, uczyć się i wspólnie osiągać cele.

Na zakończenie warto przypomnieć słowa Theodore’a Roosevelta o „człowieku na arenie” – tym, który nie stoi z boku, lecz bierze odpowiedzialność, podejmuje wysiłek i działa mimo ryzyka porażki. Właśnie tak rozumiem rolę Uniwersytetu Medycznego w nadchodzącym roku. Nie możemy biernie reagować na zmiany. Każdego dnia coraz mocniej starajmy się być wspólnotą ludzi, którzy mają odwagę działać, działać wielowymiarowo. Wspólnotą mimo różnic w postrzeganiu świata, sympatii politycznych czy podejścia do nauki i dydaktyki. Niech łączy nas wspólny cel. Bo Uniwersytet to MY. I to od nas zależy, jaką przyszłość wspólnie zbudujemy.

Na początku 2026 roku życzę zatem Państwu prawdziwego poczucia wspólnoty. Dobrych pomysłów, świetnych studentów (nauczycielom akademickim), znakomitych wykładowców (naszym studentom), sprawiedliwych i mądrych recenzentów (składającym granty, broniących prace magisterskie, doktorskie i habilitacyjne). Życzę 12 miesięcy pięknych dni, zarówno w pracy, jak i wśród najbliższych oraz przyjaciół.

prof. Zbigniew Krasiński
Rektor